Vrijdag 31 januari 2014

00:11 uur (plaatselijke tijd)
1

De dag begon al raar. Diep in de nacht werd ik gewekt met de mededeling dat we de grijze container buiten moesten zetten. Toen zocht ik daar nog niks achter. Ik ging ervan uit dat iPhones gewoon niets begrijpen van tijdzones en vakantieperiodes.


1

"Ook vreemd", zei ik bij het ontbijt, "nu waren ineens niet alle strandstoelen bezet, dus ik heb er snel twee gehanddoekclaimd." Bram noemde het toeval: "Het zou pas opmerkelijk zijn als ineens álle stoelen vrij waren." Goed punt, dacht ik nog.


1

Toen we net lagen, begon het te regenen. Alle bejaarden pakten hun Plus Magazines en eigen meegebrachte boterhammen in en waren in no-time verdwenen.


1

Een paar minuten later waren Bram en ik klaar om naar onze kamer te gaan (wij zijn niet bepaald de snelsten). En net toen we onze strandstoel wilden verlaten, klaarde het op. We zaten helemaal alleen op het strand, in de stralende zon. Alle andere stoelen waren vrij. "Opmerkelijk", zei ik. "Tsja", mompelde Bram verbaasd.


1

Pas na meer dan een uur kwamen er weer mensen naar het strand. Onder wie een -naar Bram aannam- demente Amerikaan. Iedereen werd door hem lastiggevallen met luide, warrige betogen. Op deze foto legde hij een Rus uit dat de Koude Oorlog een ingewikkeld complot was van de Amerikanen en de Russen om samen geld te verdienen. Het slachtoffer bleef zich intussen rustig insmeren met zonnebrandcrčme. Ook Bram deed alsof de man niet bestond. Ik niet, en ik hoorde de Amerikaan heel rare, maar consistente verhalen afsteken. Wat nou, als niemand die man gelooft terwijl hij helemaal gelijk heeft en er inderdaad een absurde chain of events aan zit te komen van bijbelse proporties?


1

Ik werd door Bram overhoord over het interessante maar best ingewikkelde boek dat ik van hem moest lezen en ik had alles goed. "Wat ben je intelligent opeens", zei m'n verkering serieus, "het lijkt wel of we in een parallel universum zitten." Ik was zo verbaasd over m'n plotselinge inzicht dat ik vergat om beledigd te reageren.


1

"Alweer zoiets geks", zei ik. "Alleen dit ene stukje van m'n hand is verbrand, met blaren en alles. En de rest is nog gewoon roomwit." M'n verkering durfde na al het gebeurde niet meer meteen alles af te doen als toeval. Na een korte denkpauze concludeerde hij dat het waarschijnlijk kwam doordat ik steeds met die hand in de richting van de zon zat. Yeah, right.


1

Ineens ontdekten we dat Bram helemáal verbrand was. Ik wist het nu zeker, hier zat meer achter. Ik bedoel, hij had zich niet ingesmeerd ofzo, maar toch!


1

Het werd van het ene op het andere moment bijna helemaal donker en het begon keihard te waaien. "Het regenseizoen", sputterde Bram nog. Maar dit leek te veel op een film van Stephen King. De gedachte had zich nog niet gevormd of op tv klonk een griezelig jaren 60-liedje.

Ik besloot me de komende dagen niet te douchen (sorry hoor, maar als je in dit soort situaties toch gewoon achter een douchegordijn gaat staan, dan vráag je mijns inziens gewoon om een brute moordpartij met jezelf in de hoofdrol). "Ik moet hier weg". Ik schreeuwde het bijna. "Ja", zei Bram, "laten we iets gaan eten."


1

Er zat een garnaal in m'n soep. Daar blijf ik bij. Ook al was dat ding toen Bram het proefde ineens veranderd in een te slap, doorweekt stuk brood. "Jij denkt wel vaker dat er iets anders op je bord ligt", zei m'n verkering gemaakt luchtig. "Volgens mij heb je te lang in de zon gelegen."


1

Na het opdienen van het hoofdgerecht keek hij naar z'n bord en zweeg. "Je beeldt je dingen in", zei ik gemeen. "Maar ik snap het. Het is net of dat ding in het gras ligt en ze hebben er ook alvast een schepje bij gedaan."


1

We keken in het restaurant even naar het voetballen op de plaatselijke zender van Fox. Wat dat betreft zijn wij homofielen van niks. Na een matige wedstrijd tussen twee Britse prutclubs zag ik ineens het logo uit m'n geboortestad. Heracles Almelo was op tv, op Bali. Ik kreeg kippenvel. Ook van schrik.


1

"Dat mens doet een vogel na", siste ik. "En ze kijkt me de hele tijd aan. Ze weet gewoon dat ik ornithofobie heb." Ik gaf de meneer van het restaurant in de haast onbedoeld een extreem hoge fooi en verliet bijna rennend het restaurant. "Je loopt ineens harder dan ik", hijgde Bram, "komt dat door de angst?". Nee, dacht ik, hier is iets anders aan de hand.


1

"Is jou vandaag trouwens niet nog iets anders opgevallen?", vroeg ik. "Verdomd!", riep Bram, "je bent deze hele dag nog maar twee keer in een offermandje gestapt. Hoe kán dat?"


1

Ik was blij dat Els me deze keer niet wegdrukte toen ik wilde Facetimen. Want poezen voorvoelen rampen, schijnt. Dus ik legde de situatie aan haar uit, inclusief alle gekke details. Ze zei helemaal niets terug en keek me met holle ogen aan. Een slecht voorteken, lijkt mij.

vorige plog | volgende plog




asdf schreef:

Coach Outlet Online

Coach Outlet Online

Coach Outlet Store

Coach Outlet Store

Coach Outlet Online

Coach Outlet Online

Coach Handbags Outlet

Coch Factory Outlet

Coach Outlet Store Online

Chanel Handbags

Louis Vuitton

Louis Vuitton Outlet

Louis Vuitton Outlet

Gucci Belts

Gucci Belt

Louis Vuitton Outlet

Oakley Sunglasses

Cheap Oakley Sunglasses

Oakley Sunglass Wholesale

Louis Vuitton Outlet

Louis Vuitton Outlet

Louis Vuitton Handbags

Chanel Handbags

Chanel Outlet Online

Chanel Outlet

Cheap Oakley Sunglasses

Oakley Sunglasses Outlet


willemijn schreef: wat een avonturen daar op bali! :D