Donderdag 22 mei 2014

15.15 uur
Het laatste gastplog van filmjournalist Robbert Blokland vanuit Cannes. Volgens mij gaat hij hierna zelf ook ploggen.




Grappig: met dit schattige beertje probeert het poepchique Merriott Hotel (kamerprijzen tussen 1000 en 13.000 euro) de balie toch een persoonlijk tintje te geven.




Dit is het gebouw tegenover het festivalpaleis. Tot drie jaar geleden zat hier een lief boekhandeltje. Maar is helaas failliet gegaan, zoals veel kleine lokale ondernemers. Nu wordt er een duur appartementencomplex gebouwd, met (twee weken per jaar) eerste rang uitzicht op de rode loper.




Ik heb eigenlijk altijd een bakje amandelen bij me, om redelijk verantwoord de ergste trek te stillen als het eten erbij inschiet. Dit maakt me overigens ook populair bij collega's als buurman, vooral tijdens lange films.




Directeur Chris Oosterom van filmfestival Imagine denkt hard na over de programmering voor volgend jaar.




En over programmeren gesproken: deze aardige man achter de schermen is (mede) verantwoordelijk voor alles wat er met films gebeurt in Eye.




NRC-vriend Peter de Bruijn maakt fijne Belgische collega Ward heel boos met zijn gematigde mening over de Belgische competitiefilm 'Deux Jours, Une Nuit' van de broers Dardenne. Als zij winnen, krijgen ze de Palm voor de derde keer. Dat zou een unicum zijn.




Ook Belgische collega's Ruben en Steven vinden het heel stom dat wij Nederlanders de film niet allemaal vijf sterren geven.




Maar gelukkig is de lucht -zoals dat altijd in Cannes gaat- na een paar biertjes weer helemaal geklaard!




Begrijpt u trouwens hoe collega Steven nog wegkomt met deze pasfoto uit 1910 op zijn badge?!




Deze foto heeft eigenlijk niets met Cannes te maken (behalve dat ik daar Guilio dus eerder deze week ontmoette). Maar ik vermoed dat niemand het erg zal vinden om nog even naar deze still uit de musical Walking on Sunshine (eind juni in de bios) te moeten kijken... (toch, Fleur? :-p)




Ligt het aan mij of is de verhouding tussen lens en afstand tot het te fotograferen object echt een beetje zoek?




Er zijn bepaalde acteurs waar je een enorm zwak voor hebt. Die altijd opvallen in films of series, hoe klein hun rol ook is. JK Simmons - die hier staat te wachten voor de Europese première van Whiplash in de Quinzaine - is zo'n acteur.




JK deed 20 jaar toneel en brak toen door op televisie. Hij speelde onder meer neo-nazi Schillinger in HBO-hitserie 'OZ' en de cynische commissaris Pope in de geniale detectiveserie 'The Closer'. Veel mensen kennen hem ook als hoofdredacteur J. Jonas Jameson in de Spider-man-films of als FBI-baas in de slotscene van 'Burn After Reading' van de broers Coen.




Hij speelt nu in de briljante coming of age-film 'Whiplash' een sadistische muziekleraar die een jonge drummer enorm onder druk zet om hem beter te laten presteren. De film won alle grote prijzen in Sundance en werd dinsdagavond, bij de Europese premiere van de film dus, ontvangen met een juichende ovatie die twaalf minuten duurde. En dat klonk dus ongeveer zo... (credits @rubenfilm)




Ik vind dat JK voor zijn rol in 'Whiplash' op zijn minst een Oscarnominatie verdient, en daar ben ik gelukkig niet de enige in. Of het echt gaat lukken weten we pas over acht maanden.. Maar onthoud die man! Sowieso. :)




Dit is de Cinema de la Plage: daar vinden elke avond openbare openluchtvertoningen plaats. Is erg leuk, maar dit jaar helemaal niet aan toegekomen. Vorige jaar zagen we hier 'Jaws': geweldig om die film aan het strand te kijken.




Maar goed, vorig jaar deden we wel meer rare dingen die we dit jaar niet gedaan hebben...




Collega Ruben is heel blij dat-ie weer naar huis mag!




Kunt u zich nog die mensen in de rij voor de rode loper met die trappetjes herinneren, uit plog 1? Nou, zo staan ze er dus bij tijdens première-events...




Maar ik bekijk dat soort momenten toch liever van bovenaf, als een soort deus ex machina.




En ook in Cannes gaan na negen uur 's avonds de voeten op tafel!




Dit is maatschappelijk gezien vast een geweldige wet. Maar commercieel gezien lijkt me deze regel funest voor de lokale supermarkt tijdens het filmfestival..




Le Petit Majestique spint er flink garen bij in elk geval! Daar zuipen de echte die-hards door tot diep in de nacht, en kan je met een beetje geluk ook wel eens dronken sterren in het wild aanschouwen.




En als je de juiste contacten hebt of je een beetje goed hebt weten in te likken, sluit je een modale avond Cannes echt goed af op een of ander schimmig feestje waar iedereen in peignoir rondloopt? (ja echt).




En had ik al gezegd dat ik vandaag alweer het leukste T-shirt aan heb van alle 5000 journalisten die hier rondlopen?! :))




Quentin Tarantino groet alle lezers van de plogs op matijn.nl!


vorige plog