Maandag 4 augustus 2014

22.22 uur


Het ontbijt bestond uit iets met muesli en een plantendrankje.




Els poseerde met tegenzin en een verfrommeld hoofd voor de foto.




Gerda weigerde gewoon. Diva.




De redactie van het NPO-Radio 2-NOS Journaal ziet er rond 11.00 uur altijd uit als een donkere kamer. Nieuwsleescollega Carmen Verheul begint haar werkdag rond 05.00 uur met gedempt licht en vergeet in de uren daarna dat het buiten allang overdag is. Die donkere vlek is redacteur Ruben Temming.




Bart Arens dacht in het donker ongestoord een boterham te kunnen eten en z'n show voor te kunnen bereiden. Wie goed kijkt, ziet hem het watdefak-gebaar maken.




Gijs Staverman was al heel lang heel erg wakker. Die vond het heel leuk dat hij op m'n plog mocht. De mevrouw links wilde liever niet op de foto. Maar dat is Simone Wijnands en die is knap en die leest altijd m'n plogs dus die heeft pech gehad.




Het was maandag dus ik mocht best een appelflap.




Dit is audiovormgever Martijn Heijmans. Die stond rond 15.00 uur ineens met een bordje gesneden paprika voor m'n neus. "Doe ik ook altijd met je collega", zei die, "een paprikaatje eten."




(Eigenlijk is het allemaal heel erg rock 'n' roll op m'n werk met coke en drank en alles en dat allemaal van jullie belastinggeld maar dat mag niet op m'n plog).




Verder was ik vooral heel druk aan het typen en monteren en dingen aan het vertellen. Hier werd ik aangekondigd door Jasper de Vries. Dat kun je zien, want het is 16.30 uur en het lampje van z'n microfoon brandt.




Ik ga altijd vrij laat naar huis. Komt door m'n arbeidsethos en doordat het een eeuwigheid duurt voordat ik die deur op slot heb gekregen. Je moet er een pasje tegenaan houden en dan die knop een slag terugdraaien en dan het getal pi achterstevoren opzeggen terwijl je een dansje doet en dan in een vloeiende beweging dat slot terugdraaien.

Lukte vandaag al na 8 minuten dus dat is winst.




Bram zat al die tijd op me te wachten in de auto.

"Lach eens voor de foto", zei ik. Deed hij meteen, hij heeft z'n verzet tegen m'n iPhonecamera al lang geleden opgegeven.




Daarna gebruikten we samen de avondmaaltijd. In romantische setting.




Sort of.




Els mag altijd mijn yoghurtbakje schoonlikken. Dat wil zeggen: tot vandaag. Bij het zien van dit filmpje ging ik bijna over m'n nek. Ik. Eet. Dus. Ook. Steeds. Uit. Dit. Bakje.




Bram had een proefabonnement genomen op Netflix. "De films en series zijn stom", zei ik, "de ondertiteling is te klein en ze hebben geeneens porno. Dus het is eigenlijk net nix."

Bram lacht nooit om woordgrapjes. Ook niet om goeie.




Gerda baalde ervan dat ik haar toch weer op de foto zette. Snap ik wel. Ze is de afgelopen tijd nogal aangekomen.




Ze moet zich tegenwoordig zelfs met twee pootjes in evenwicht houden, anders flikkert ze van de stoel. Ze denkt volgens mij dat dat niet opvalt omdat ze er heel gewoon bij kijkt.




Bram vond uiteindelijk toch een goede serie op Netflix. Ik wist zeker dat dat een goede serie was want die hebben we al gezien. Want die hebben we op dvd.

Ik moest van Bram het drinken inschenken want hij had gekookt.




"Ho, stop", riep ik vanuit de keuken. "Zet hem even op pauze!"

"Je hebt deze aflevering toch al gezien?", zei Bram.

"Ja daarom", zei ik, "laat hem nou nog maar even een paar minuten op pauze staan."

Bram zette hem meteen weer van pauze. Niet uit jaloezie maar omdat hij die jongen lelijk vindt.




De afwasmachine door de keuken slepen en aansluiten op de kraan. Ons favoriete moment van de dag.




"We moeten leuke, spannende dingen gaan doen", zei ik, "want m'n plogs zijn te saai."




"Mja schatje", zei m'n verkering werktuigelijk. Die kan zich niet voorstellen dat er iets spannenders bestaat dan het doden van skeletten en sabeltandtijgers.


vorige plog | volgende plog


Lurker schreef: Je bent echt de grappigste plogger ooit! Mag ik je nummer? ;)

Els Everaardt schreef: mooie momenten met vee en verkering toch?

Ellen S schreef: wat ben je toch briljant en vooral geestig!