Dinsdag 12 augustus 2014

23.23 uur


We aten een boterham met Slankie 20+ smeerkaas (sambal) en keken naar the Simpsons (aflevering 92, seizoen 5).




Gerda zat bij de badkamerdeur te wachten terwijl ik met een scheermesje in m'n vinger sneed, uitgleed in de douchecabine en per ongeluk eau de toilette onder m'n armen spoot. Het ergste daaraan vond ik dat m'n telefoon in de slaapkamer lag en ik er dus geen foto's van kon maken.




Ik was heel kwaad en ik wilde iets heel gemeens roepen tegen Gerda want die had de hele tijd met haar kop tegen de deur lopen bonken. Waarom een poes kopjes geeft aan een deur en waarom zo hard is me een raadsel.

Helaas mislukte ook het iets gemeens roepen want ze keek heel zoet. Trut.




Alleen het rendierenshirt van Bram was nog schoon. Maar dat was niet gestreken.




Van veraf zag je daar niks van. Ik kon het ook niet strijken want de taxi kon er elk moment aankomen.




Er was nog net genoeg tijd om heel snel de gordijnen open te doen ůf heel snel een foto te maken van de dichte gordijnen. Ik koos zoals duidelijk mag zijn voor dat laatste. Daarna drukte de taxichauffeur op de bel.




Op weg naar de voordeur zag ik dat ik door kots van Els heen was gerend.




Daarna ging bijna alles goed. Ik gleed maar ťťn keer een beetje uit in het trappenhuis en de taxichauffeur vond het helemaal niet erg dat ik eerst de kattenkots had opgeruimd en schone sokken had aangetrokken.




Ik wilde heel graag trakteren op iets van de broodjescorner, maar Carmen wilde per se trakteren. Dus bood ik aan om mee te gaan.

"Beetje gÍnant dit", zei Carmen lachend. Ik werd rood want ik dacht dat ze het had over mijn gestaar naar de jongen van de broodjes. Maar het ging over een vrouw die dezelfde kleur broek aanhad.




Vijf minuten later moest ik terug om de tosti's op te halen. En toen zei die jongen: "Wilt U er ketchup bij?" U.

M'n enthousiasme was sowieso al flink getemperd door collega's die deze plog lezen. Die riepen steeds "fiet-fiew!" als ik richting de broodjescorner liep en dreigden die jongen te vertellen dat ik op hem was.




Collega Michel lunchte met zoete aardappelen. Want die gelooft in complexe koolhydraten en volgens mij ook in de vernietigende kracht van geraffineerde suiker. Zoet.




Tussen het radioberichten tikken en nieuwslezen door, maakte ik een bericht voor de site van de NOS. Want ik had zelf een soort van scoopje gescoord. Via m'n warme contacten in het ziekenhuis.




Martijn had weer paprika meegenomen. We hoopten allebei dat die uit Nederland kwam. Piter wilde niet op de foto want die zat tumtummetjes naar binnen te proppen. Dus die dook weg.




Audiovormgever Martijn had iets heel erg megavets vormgegeven qua audio maar daar mag ik in het kader van het bedrijfsgeheim niets over melden.




Hier stond ik heel lang te wachten op Bram. Beetje zonde van de tijd want Bram stond intussen heel lang te wachten op mij. We hebben afgesproken dat hij de volgende keer sms't als hij er is.




"Garuda Mas!" riep Bram. De beste toko van Hilversum.




Bram verzorgt altijd het eten, ook als het al bijna klaar is.




Gerda's eten staat altijd op de kast en dat van Els op de grond. Dat is heel slim, want Els kan niet klimmen vanwege haar drie pootjes dus die blijft van het eten van Gerda af. En Gerda heeft meestal niet door dat er ook eten op de grond staat want die is te dom om te poepen.




Bram at zoals gebruikelijk aan het aanrecht.




Intussen las ik in het NTvG, het clubblaadje van artsen. Daar staan altijd toffe quizjes in, met vragen als:

"Op de spoedeisende hulp presenteerde zich een patiŽnt met een opengesprongen perianaal abces (foto 1). PatiŽnt was kort tevoren op familiebezoek geweest in Drenthe en rijdt in een Hyundai Pony. Welke behandeling adviseert u?

a. geen, patiŽnt stelt zich duidelijk aan
b. incideren
c. paracetamol zetpillen
d. 2 x daags Sperti"

Maar goed, ik had hier net zo goed niks kunnen tikken want jullie zijn waarschijnlijk heel erg afgeleid door die mismaakte piemels.




Die stonden trouwens in de rubriek 'De stand van zaken'.




Die rijstbrokken lijken vies maar dat zijn ze niet. Verre van.




Gerda keek bescheten omdat ze best wist dat ze niet op tafel mocht. Maar ze wist nog niet of ik er boos over zou worden of dat ik haar zou aaien. Ik vond haar ineens toch weer lief.




We keken Familiy Guy op Netflix. Het ging over de talentvolle Robin Williams en dat was toeval.

De ondertitelaar beschikte helaas over weinig talent.




Peter Griffin had een rare afwijking: iedereen die hij aanraakte werd in Robin Williams veranderd. Er zijn ergere dingen.




"Look into my eyes. The eyes, the eyes, not around the eyes. Look into the eyes. And you're under! Now, pet me!"




Hielp niet. Klaaglijk miauwen ook niet, ik had geen zin om te aaien.




Dus nam Els genoegen met Bram. Ze gebruikt onze voeten altijd als een servet. Even lekker afvegen.




Om daarna met haar enige tand langs een nagel te schuren. Een nagel als tandenstoker. Best slim.




"Grolsch Radler", zei Bram, "heb jij die al eens op?"

Volgens mij is dat geen Nederlands maar Brabants en is dat geen bier maar Dreft Citroen. Is Bram niet met me eens, uiteraard.




Bram doodde wat draken, ik werkte wat aan m'n plog en chillde tot besluit van de avond met Els.

Ik had het over m'n ambigue houding ten opzichte van Gerda. Beetje awkward, want Gerda zat daarbij maar die snapt toch geen moeilijke woorden.

Ik zei dat ik Gerda aan de ene kant heel lief en heel tof vind vanwege haar aanhankelijkheid en haar external locus of control maar dat ik haar om die zaken tegelijkertijd ook met liefde door de gehaktmolen zou draaien.

Els snapte blijkbaar precies wat ik bedoelde want ze zuchtte een paar keer heel diep.


vorige plog | volgende plog


Zjoert schreef: Radler is geen Dreft Citroen, maar Dubro. Dreft is maar 1 theelepeltje per glas, Dubro is gelijk een halve emmer.