Zaterdag 4 oktober 2014

17.17 uur


Het leek Els een leuk idee om op Dierendag eens een cadeautje aan ons te geven.




Vlak voor vertrek kleren strijken die net uit de was komen.




Zodat je de hele vakantie in muffe, gekreukte kleding rondloopt. Is traditie bij ons.




We zijn wel altijd dagenlang bezig met voorbereidingen. Maar die beperken zich tot het samenstellen van een afgewogen mix van muziek voor de te branden cd's.




Verder hebben we ook niet veel nodig. Om te overleven is voor mij alleen wifi vereist.

En m'n eigen kussens.




Plus m'n pillen.




Goeie tip van de apotheek.




Voor Bram zijn alleen teenslippers en een wegenboek noodzakelijk. We hebben een TomTom dus een route uitstippelen is onzin. Maar volgens Bram vergroot het geblader in een wegenboek het vakantiegevoel.




Ik lustte ook wel een boterham maar m'n verkering had na het smeren van z'n eigen brood de kaas en al het andere beleg weggegooid, "anders bederft het tijdens onze vakantie."

We gaan negen dagen weg.




Nog snel even wat water en lieve woordjes voor de rozenstruik van wijlen m'n oma.




En toen hup, naar Tilburg.




Want m'n schoonmoeder stond erop dat ik haar rolstoel zou meenemen, voor lange stukken. "Dan kun je alvast oefenen voor je eigen rolstoel."




M'n schoonvader legde van alles uit. Bram luisterde niet, die is meer van de hands on-benadering.




"En je moet dus naar deze straat want daar zitten allemaal goeie restaurants bij elkaar en op de hoek kun je goedkoop je auto parkeren en je moet hem niet vlakbij de haven neerzetten want dat is veel te duur en vlakbij dat straatje zit de Marché Forville, waar je verse groenten, vis en kaas kunt kopen, als je maar eerst naar de slijter gaat waar ik je het kaartje van heb meegegeven want daar serveren ze champagne met oesters."




"Dat andere hotel is ook prima maar daar is het ontbijt karig. Dus dan koop je gewoon verse broodjes bij de bakker en een vers geitenkaasje. Ik heb nog wel ergens het adres van een goede kaasboer in die omgeving."




"Je moet dus vooral niet deze afrit nemen want dat is een heel vervelende weg waar allemaal auto's dubbel geparkeerd staan. Kijk, je pakt gewoon een afrit eerder, hier links, een strandweg. Je moet dus sowieso ook even naar die Marché Forville, want daar hebben ze ook allemaal kleine barretjes waar je lekkere hapjes kunt eten. Spaanse ham en oesters en zo."




Een fouragepakket. Want volgens m'n schoonouders is ook de kwaliteit van het eten onderweg heel belangrijk.




Broodjes met salade van gerookte kip voor Bram en verse eiersalade voor mij. Omdat m'n schoonmoeder Bram al langer kent dan vandaag, had ze er een handdoekje bij gedaan. En snoetenpoetsers.




Handig als je op je broek hebt geknoeid.




Ook Bassie en Adriaan gingen op vakantie. Of op avontuur. Bram kwam bij nadere bestudering van dit filmpje tot de conclusie dat het niet Bassie en Adriaan waren maar Bassie, de Baron en Vlugge Japie.

Wat volgens hem bewijst dat het niet de echte zijn want die aartsvijanden gaan heus niet gezellig met elkaar in de auto zitten. Hoor.




Ik had m'n GoPro-camera bij me dus er zijn nog veel meer hyperspectaculaire beelden van onze reis!




Dit tankstation is (in elk geval in Overijssel) bekend van de briljante reclamejingle "Ja ja, da's nou Avia!"




Ik hou van tankstations. Lees: de non food-afdeling van tankstations, vliegveldwinkeltjes en supermarkten. Ruime sortering hier.




Vol en rommelig. Perfect.




Deze hebben dezelfde smaak en mondgevoel als Ben Bits en PK-kauwgom: zoete munt met een keiharde, dikke korst. Voordeel: van deze krijg je geen kauwgomballenboom in je buik want het zijn snoepjes.




Ze hadden alleen maar broodjes met dood dier erop. En met kaas en dood dier.




Deze kochten we in een ander tankstation maar volgens Bram hoef ik dat er niet bij te zetten "want dat heeft toch niemand door".




Het duurde helemaal niet heel erg lang voor we er waren en we kregen ook helemaal geen ruzie over elkaars rijstijl.




De koksjongen in het wegrestaurant zag er nogal aantrekkelijk uit.




Het eten niet.




Pomtiedom.




"Avez-vous une chambre pour deux, pour cette nuit?" Bram koos het door z'n moeder aanbevolen hotel.

Dat kun je zien aan het visitekaartje dat hij vasthoudt.




Kleine Huis op de Prairie-vibe. Prima.




"Wie van ons tweeën slaapt in het eenpersoonsbed?", vroeg ik.

Leverde een verbaasde blik op want Bram snapt geen simpele grapjes.




De iPad en de GoPro moesten opgeladen.




Onze iPhones ook.




En de laptop.




En de tandenborsteloplader en de reserve-reserve-usb-accu.




Toen ik elk stopcontact had gevuld, bleek Bram ook al bezig met opladen.


vorige plog | volgende plog